Een Joodse moeder en een Palestijnse moeder verloren elk op dezelfde dag een dochtertje van 12 jaar. Als Jodin en als Palestijnse waren deze twee vrouwen eerst elkaars vijanden. Ze zagen in elkaar alleen maar het beeld van de ander als een vijand. Dat oordeel was de blind makende balk in hun ogen. Maar door deze droevige gebeurtenis herkenden ze in de ander iets van zichzelf: het verdriet om het verlies van een kind. Ze bezochten elkaar en vielen elkaar in de armen. Als mens met mens konden ze elkaar tot troost zijn, elkaar zelfs liefhebben. Wat verdwenen was onder het vijandsbeeld was teruggekeerd: de mens in de ander. Het koninkrijk was nu ‘onder hen’. Zij konden hun vijand liefhebben, door achter het masker van de vijand de oorspronkelijke mens te zien, het oorspronkelijk gelaat van de medemens. 5

Als vijanden hebben deze Joden en Palestijnen de plicht elkaar te bestrijden. Dat is het niveau van de beschrijving. Maar het verdriet van een Palestijnse moeder die een kind in die strijd verliest, is hetzelfde als het verdriet van een Joodse moeder die een kind verliest. Dat is het andere niveau, dat van de ziel. Wie kiest voor het niveau van de ziel, ziet de mens in het verdriet van de beide moeders. Door dat te durven zien en te stellen boven de afspraken, wordt je zelf ook mens. 26

Het andere niveau is dat van de ziel. Daar is het verdriet van een joodse moeder die een kind verliest, hetzelfde als het verdriet van een Palestijnse moeder die ook een kind verliest. 27

Het nummer achter een citaat verwijst naar een logion van het Thomas-evangelie.
Je vindt dat logion, met toelichting, door rechtsboven op het desbetreffende nummer te klikken.
Als het overzicht van de logions aan de rechterzijde niet zichtbaar is, ga dan naar
www.thomasevangelie.info en vervolg met 'Zoek op thema' in de rechterkolom.